قلعه شوش

قلعه شوش

در سال ۱۸۹۷ میلادی ژان ماری ژاك دومورگان جهت تحقیق واكتشاف به شوش آمد، دولت فرانسه را متقاعد ساخت تا محلی امن و مناسب برای هیات باستان شناسی فرانسه در شوش ایجاد نماید. به همین منظور بلندترین نقطه تپه های شوش یعنی آكروپل برای این منظور انتخاب گردید و قلعه ای با یك طرح قرون وسطایی اروپا بر فراز آن ساخته شد. ساختمان این قلعه كه با نظارت حاج مصطفی دزفولی وبا مصالح محلی از جمله خشت بنا گردید. تا سال ۱۹۱۲ میلادی به انجام رسید.

این مصالح محلی تماما از خشت و آجرهای به دست آمده از اکتشافات کاخ آپادانا ، چغازنبیل و … می باشد . طبق قراردادی که در زمان مظفرالدین شاه با فرانسویان بسته میشود امتیاز کاوش تپه آکروپل و کاخ آپادانا و چغازنبیل به فرانسویان داده شده به طوری که تمامی الواح و سفالهای به دست آمده از آن ، به طرف فرانسوی رسیده است .

پلان قلعه ذوزنقه ای شكل بوده كه قاعده كوچك آن در سمت شمال واقع شده است . دور تا دور آن را راهرويي احاطه كرده ورديف اطاقهايي به سمت حياط ، برگرد آن قرار گرفته اند . برج شمال غربي قلعه مربع شكل وبرج شمالي شرقي،دايره شكل است.

شوش _ زمستان 1386

(این عکس  با موبایل گرفتم )

شوشتر ، شهر آسیاب های آبی

شوش دانیال ، دانیال نبی (ع)

فرصتی دست داد تا در زمستان 1386 در یک سفر علمی تفریحی از استان خوزستان و شهرهای زیبای آن وبخصوص سد دز بازدیدی داشته باشم . متاسفانه در این سفر دوربینم به همراه نداشتم و اجبارا جهت گرفتن عکسهای مناطق زیبا و دیدنی از موبایلم استفاده کردم .

حضرت دانیال نبی(ع)

دانیال یکی از پیامبران بزرگ بنی اسرائیل (قرن هفتم قبل از میلاد) است. دانیال به زبان عبری مفهوم (خداحاکم من است)را دارد . در سال 655 قبل ازمیلاد وی رابه دربار نبوکدنصر پادشاه بابل به اسارت بردند . وی در آنجا بر علوم کلدانیان وزبان مقدس واقف گردید و حکمت از آنها پیشی گرفت . اولین واقعه ای که سبب نفوذ دانیال نبی )ع( گردید تعبیر خواب نبوکد نصر بود . حضرت دانیال (ع) بدین گونه پیغمبری خود را آشکار نمود و مورد توجه آن پادشاه قرار گرفت. وی به همراه عده ای از قوم یهود به ایران مهاجرت کرد و در شوش ساکن شد ودر آنجا وفات یافت. چنانچه مورخان نوشته اند که حضرت علی (ع) بعد از گذشت سالیان سال که حضرت دانیال)ع( را دفن نکرده بودند و مردمان این منطقه جسد دانیال را جهت بر آورده شدن باران بیرون می اوردند ودوباره مخفی می نمودند تا این که خبر به حضرت رسید به این منطقه (شوش) آمده و جسد حضرت دانیال (ع) را در بستر آب رودخانه شاهور دفن میکند که دست کسی به آن حضرت نرسد والان هم روی سر در بارگاه آن حضرت کتیبه به معنی نقش بسته شده است” من زار اخی دانیال کمن زارنی” هرکس برادرم دانیال را زیارت کند مثل این است که من را زیارت نموده .

زمستان 1386 شوش دانیال